Op 4 november 1995, 28 jaar geleden, werd Rabin vermoord door een joodse fanaat teneinde het vredesproces tussen Israëli’s en Palestijnen te saboteren. Dat is gelukt. Met Netanyahu aan de macht hebben de illegale kolonisten op de Westbank de vrije hand gekregen. Dankzij de gruwelijke terreurdaad van Hamas is het nu oog om oog, tand om tand. Is er nog hoop? Op de Westbank? In Gaza? In Israël? “Hoop is een heel klein meisje van niks”, dichtte Charles Péguy honderd jaar geleden. De schrijver David Grossman is mijn morele gids in deze bijna oudtestamentische poel van wreedheden en wraakgevoelens in het MiddenOosten. Ondanks zijn verbijstering en verdriet, heeft Grossman een sprankje hoop. De afgelopen jaren lag er een gifwolk van Natanyahu over Israël. Zo kan het niet langer. Een staat Israël zonder Netanyahu? Een staat Palestina zonder Hamas? Twee gelijkwaardige staten met elk 7 miljoen inwoners?