Woede is dat ding met klauwen, hoop is dat ding met veren. Eva Illouz noemt ‘hoop’ een van de negen grote emoties van onze “explosieve moderniteit”. Illouz wandelt langs Kant (“Wat mag ik hopen”?), Emily Dickinson (“dat ding met veren”), Martin Luther King (“I have a dream”), Obama (“Yes, we can”), Havel (“het trieste heden heeft zin, omwille van datgene wat nog zal komen”).De erfzonde is afgeschaft. De slavernij is afgeschaft. Man en vrouw zijn voor de wet gelijk. Er gloort dus hoop. Hoop hoort bij het moderne leven, overigens net als teleurstelling en woede. Woede is een besmettelijke emotie. Hoop is een aanstekelijke emotie. Soms volgt op een periode van hoop (Obama), een periode van woede (Trump). Andersom kan ook. Niet opgeven, een lied zingen, aandacht schenken, verzet plegen, een boom planten. “Hoop is een keuze” (Mary Robinson, Erasmusprijs 1999).