Schrijver Mohammed Benzakour noemt ezels “de liefste wezens op aarde. Geen dier is zo bereidwillig en trouw als een ezel. Wie hem in het oor krabt, heeft een vriend voor het leven. Het was de ezel die onze lieve Heer redde door hem als kindeke in die ijskoude stal met zijn adem warm te houden. Geen dier zo vrolijk makend, met van die opbeurende oren, en die net iets te grote kop waarmee het van die dartele schijnaanvallen doet; elke droeve ziel fleurt ervan op.” In de stadstuin van Museum Gouda staat sinds 2016 een gietijzeren ezel van Tom Claassen, beeldhouwer. Deze ezel staat symbool voor de barre reizen die in Erasmus in de 16e eeuw door Europa maakte, dwars door de Alpen, over modderwegen en bergpaden. De beelden van Tom Claassen hebben iets innemends, speels, grappigs, kinderlijks. Dat geldt voor zijn bekende olifanten (Almere) en konijnen ( Rotterdam) ; en ook voor deze ezel. Erasmus en zijn ezel lijken wel wat op elkaar. Een ezel is koppig, trouw, taai. Erasmus ook.